Dilimiz Onurumuzdur.

Dilimiz Onurumuzdur. Bir milleti oluşturan unsurların başında dil gelmektedir. Her milletin kendine has bir dili vardır. Lisanı olmayan bir millet düşünemiyorum.  Türk milletinin kökeni çok eski zamanlara dayanmaktadır. Orta Asya’dan Balkanlara kadar yolculuk yapsanız sadece Türkçe kullanarak insanlarla anlaşabilirsiniz. Lehçe farklılıkları olsa bile bir iki günde farkları öğrenerek anlaşmamız mümkündür. Diller canlıdır, değişkendir; ancak görüyorum ki Anadolu Türkçesi kirlenmektedir. Gençlerin konuşmaları ve internette kullandıkları dili incelerseniz bir sürü İngilizce kelimeyi kullandıklarını görürsünüz. Halbuki Türkçe kelime üretimi açısından çok zengin bir dildir. Bazı kelimelerin baş harflerinden kelime üretebilen ya da Latinceye baş vuran İngilizce’ye bu şekilde özenilmemesi gerekir. Tabelalara baktıkça “Acaba bu ülkede yabancılar mı üretim yapıyor” diye düşünüyorum. Küçük dükkanların bile isimleri yabancıya özenti gösteriyor. 

Eskiden kullandığımız bazı kelimeleri de İngilizcesi ile değiştirmeye başlamışız. Meclis yerine parlamento, millet vekili yerine parlamenter, posta yerine mail, ileti yerine mesaj gibi kelimeler kullanılıyor. “Goodbye” kelimesinin Türkçe anlamını öğrencilerime sorduğum zaman aldığım yanıt “baybay” oluyor. Bizim “güle güle” ve “hoşça kal” gibi insanlara güzel duygular veren uğurlama kelimelerimiz yok olmak üzere.  Bu şekilde dilimiz yok olma yoluna girmiş. Dikkatli olmamız gerekir.  Dilimizin yok olduğunu artık yerine başka bir dil kullandığımızı düşünün. İşte o zaman özgürlüğümüz elimizden gidecektir. Sömürgeleşeceğiz. Afrika ülkelerinde uygulanmış ve şimdi de bizim ülkemiz üzerinde uygulanıyor. Batılılar Biz Türkleri bu şekilde yenmeyi düşünüyor. Biz Türkler birbirimize sıkı sıkıya bağlıyken bu şekilde çözülmeye başladık. Çözülmenin bittiği yerde bizi lokma lokma yutabilecekler. Türkler yok olunca Anadolu eskisi gibi Bizans olacak, Yunanlılara verilecek. Kurtuluş savaşında o kadar uğraşıp didindiğimiz ve şehit verdiğimiz ülkemiz batılıların “şark problemi” gereğince bizden alınacak. Biz bu oyunlara alet olmayalım.  Lütfen dilimizi kullanırken itina gösterelim. Çocuklarımıza ve çevremize de bu konuda uyarılarda bulunalım. Yazı yazarken de özen gösterelim. İnternet bizim dilimizin aynasıdır. Lütfen internetteki kullanılan dile de sahip çıkalım. Her yerde Türkçemizin en güzelini kullanalım. Çünkü Türkçe bizim onurumuzdur. Türkçe bozulunca Millet de bozulacak unutmayalım.

Gönül Pencerem

Gönül Pencerem

 Gönül penceremden bakıyorum

Başka pencerelere.

Kimisi büyük,

Kimisi küçük;

Kimisi aydınlık,

Kimisi karanlık.  Dış dünyadaki renkleri ve şekilleri gören gözler insanın penceresidir. Bir de dış dünyayı algıladıkları gönül gözleri vardır. Bunların bazısı küçük ve karanlık, bazısı da büyük ve aydınlık pencerelere vardır. Bazıları ise kalın perdelerle gizlenmiştir. Bazı pencerelerden içeri baktığınız zaman rengarenk çiçekler görürsünüz. Bazısının  içerisi bomboştur.  Bazısında nice cevherler mücevherler vardır. İşte böyleleri dışarıya müthiş bir ışık verir, herkesi aydınlatır. Bazısında ise iğrenç kokular yayan her türlü pislik mevcuttur.  Etrafa ışık saçan öyle gönül gözleri vardır ki onlar yüzlerce binlerce yılı aşarak günümüze gelebilmiş ve hatta insanlığa mal olmuşlardır. Mevlana bunlardan biridir. Bu ufukları geniş insanlar kendi ufuklarının ötesini de görmeye çalışırken alçak gönüllülüğü elden bırakmazlar. Mütevazıdırlar çünkü bilirler ki bu dünyayı onlar yaratmamıştır ve öğrenilecek çok şey vardır.  İçi boş olanlar ise kendini bir şey sanır, her zaman kendin emindir. Kendi burnunun doğrultusunda gider bu tür insanlar. Onlara kendi doğrularından başkasını kabul ettiremezsin. İşte bu tür körler birkaç kitap okuyunca her şeyi öğrendim sanır. Hatta bir başkasını fikrini beğenmediği için yok etmeye meyillidirler. Kibirleri hem kendilerine hem de başkalarına zarar verir de farkına varmazlar.